(Oorspronkelijk op de Huffington Post 10/10/11)

Toen we de praktijk mindfulness meditatie, een van de eerste dingen die we merken is hoe on-bewust we zijn. Het is alsof je terug naar de sportschool en beseffen hoe uit vorm zijn wij uitgegroeid. Het kan eigenlijk een beetje irritant. We zouden kunnen denken, "Ik weet niet over deze meditatie ding" omdat we in eerste instantie vooral op hoe uit sync we zijn.

Sommige mensen krijgen gefrustreerd meteen, maar dit is eigenlijk een geweldige plek om te beginnen - net als naar de sportschool met onze kleine pot buik en zuurstof-arme lichaam is ook een geweldige plek om te beginnen. We moeten gewoon geduldig, lief voor onszelf en bereid om te proberen zijn.

Om mindfulness goed oefenen, moeten we snijden door een soort dagdroom kwaliteit in onze geest. Vaak zijn we betrokken zijn bij enige activiteit - rijden de metro, het besturen van een auto, die een zakelijke bijeenkomst - maar onze geest is ergens anders, verloren in een dagdroom. Als je kijkt naar mensen zitten op een bus of een trein kun je vaak zien deze kwaliteit in hun ogen. Of we hebben een aangename of onaangename dagdroom, zijn we dwars door al die met mindfulness praktijk.

De ontwaakte geest is scherp en helder. Soms is de toegangspoort tot het kan een ervaring van irritatie, of zelfs shock te zijn - niet geheel anders wakker plotseling uit een droom. "Mijn hemel, ik ben in de metro hier. Dat is een menselijk wezen wandelen door met een been en een kop ... en een sterke geur ". Plotseling worden we volledig aanwezig met wat is eigenlijk om ons heen - of het nu prettig of niet. Op die momenten is het alsof onze wereld is ons schudden en ons wakker met een soort scherpe rand.

Onze wereld kan ons ook wakker in een rustige en verleidelijke manier. We kunnen opmerken de details van een mooie bloem, of de heerlijke geur van een bakkerij als we lopen door dagdromen over onze onrustige economie.

In beide gevallen is er een regelmatige en terugkerende uitnodiging om onze aandacht terug te brengen naar het huidige moment en hebben betrekking op wat goed voor ons is. Het beoefenen van mindfulness is gewoon herkennen deze uitnodiging aanwezig te zijn, en de bereidheid om de uitnodiging te accepteren als het gaat.

In de boeddhistische traditie, een aanbeveling voor het beoefenen van mindfulness is om op te leunen in zijn scherpe rand - zodat we niet verleid te gaan weer slapen, terug in onze dagdroom. Het is net als de film "The Matrix" - de rode pil of de blauwe pil - men zal ons wakker te schudden en de andere zal laten wij doorgaan in de droomwereld. Willen we teruggaan naar die dagdromen, of willen we wakker? Wanneer we ons bewust worden dat hoeft niet te betekenen dat we wakker in een paradijs.

Is deze wereld een paradijs? Nou, ja en nee, toch? Het hangt af van onze houding. Maar het punt is, het is niet een saaie paradijs waar alles perfect is en komt gemakkelijk. Het is een scherpe paradijs, met randen en helderheid. Het is levendig en ontroerend.

Wanneer we kijken om te zien of er iemand is opgeleid in mindfulness, scherpte en waakzaamheid zijn het merk te zoeken naar - meer dus dan een zalige, spaced-out kwaliteit waarin ze van iedereen houden, maar weet niet precies waarom herinneren. Mindfulness is de kern praktijk van de boeddhistische leer, maar het kan beoefend worden door iedereen - en het heeft een rand.

Om deze praktijk verder te verkennen, hier zijn basisinstructies uit een artikel postte ik een tijdje terug.

Zoals gebruikelijk alle reacties zijn welkom.

Volg David op zijn website , facebook , twitter , of youtube )