(Oorspronkelijk op de Huffington Post 10/10/11)

Wanneer we beoefenen mindfulness meditatie, een van de eerste dingen die we zien is hoe on-bewust we zijn. Het is alsof je terug te gaan naar de sportschool en beseffen hoe uit vorm zijn we geworden. Het kan zelfs een beetje irritant. We zouden kunnen denken: 'Ik weet niet hoe deze meditatie ding ", want in eerste instantie hebben we vooral zien hoe uit sync we zijn.

Sommige mensen krijgen meteen gefrustreerd, maar dit is eigenlijk een geweldige plek om te beginnen - net als naar de sportschool met onze kleine pot buik en zuurstofarm lichaam is ook een geweldige plek om te beginnen. We moeten gewoon geduldig, aardig voor onszelf en bereid om te proberen zijn.

Om goed te beoefenen mindfulness, moeten we dwars door een soort dagdroom kwaliteit in onze geest. Vaak zijn we bezig bent met een activiteit - het rijden van de metro, het besturen van een auto, met een zakelijke bijeenkomst - maar onze geest is ergens anders, verloren in een dagdroom. Als je kijkt naar mensen zitten in een bus of in de trein kun je deze kwaliteit vaak te zien in hun ogen. Of we nu een aangename of onaangename dagdroom hebben, zijn we dwars door dat alles met aandacht de praktijk.

De ontwaakte geest is scherp en helder. Soms is de toegangspoort tot het kan een ervaring van irritatie, of zelfs shock te zijn - niet geheel in tegenstelling tot het wakker worden ineens uit een droom. "Mijn hemel, ik ben in de metro hier. Dat is een menselijk wezen wandelen door met een been en een kopje ... en een sterke geur ". Plotseling worden we volledig aanwezig met wat eigenlijk om ons heen - of het nu aangenaam is of niet. Op die momenten is het alsof onze wereld schudt ons wakker en ons op met een soort scherpe rand.

Onze wereld kan ook ons ​​wakker in een rustige en verleidelijke manier. We zouden let op de details van een mooie bloem, of de heerlijke geur van een bakkerij als wij wandelen door dagdromen over onze onrustige economie.

In beide gevallen is er een regelmatige en terugkerende uitnodiging om onze aandacht terug te brengen naar het huidige moment en hebben betrekking op wat juist is voor ons. Het beoefenen van mindfulness is eenvoudig herkennen van deze uitnodiging om aanwezig te zijn, en bereid om de uitnodiging te accepteren wanneer het komt.

In de boeddhistische traditie, een aanbeveling voor het beoefenen van mindfulness is om op te leunen in zijn scherpe rand - zodat we niet verleid om terug te gaan naar, slapen terug in onze dromen. Het is net als de film "The Matrix" - de rode pil of de blauwe pil - zal men ons wakker en de andere zal laten wij verder gaan in de droomwereld. Willen we om terug te gaan in dat dagdromen, of willen we wakker? Wanneer we ervan bewust geworden dat betekent niet noodzakelijk dat we wakker in een paradijs.

Is deze wereld een paradijs? Nou, ja en nee, toch? Het hangt af van onze houding. Maar het punt is, het is geen saaie paradijs waar alles perfect is en komt gemakkelijk. Het is een scherpe paradijs, met randen en helderheid. Het is levendig en aangrijpend.

Wanneer we kijken om te zien of er iemand is getraind in mindfulness, scherpte en waken zijn het merk om te zoeken naar - meer nog dan een zalige, spaced-out kwaliteit waar ze van houden iedereen, maar weet niet meer precies waarom. Mindfulness is de kern praktijk van de boeddhistische leer, maar het kan beoefend worden door iedereen - en heeft een rand.

Om deze praktijk verder te verkennen, hier zijn algemene instructies van een artikel postte ik een tijdje terug.

Zoals gebruikelijk alle reacties zijn welkom.

Volg David op zijn website , facebook , twitter of youtube )