(Αρχικά στην Huffington Post με 10/10/11)

Όταν ασκούμαστε διαλογισμού γνώσης και συναίσθησης, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα παρατηρήσετε είναι το πώς un-νου είμαστε. Είναι σαν να πηγαίνει πίσω στο γυμναστήριο και να συνειδητοποιούν πόσο έξω από το σχήμα που έχουμε γίνει. Μπορεί πραγματικά να είναι λίγο ενοχλητικό. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, «Δεν ξέρω για αυτό το πράγμα διαλογισμού", επειδή πρώτα ως επί το πλείστον παρατηρήσετε πόσο εκτός συγχρονισμού είμαστε.

Μερικοί άνθρωποι παίρνουν απογοητευμένοι αμέσως, αλλά αυτό είναι πραγματικά ένα εξαιρετικό μέρος για να ξεκινήσετε - ακριβώς σαν να πηγαίνεις στο γυμναστήριο με μικρή κοιλιά κατσαρόλα μας και οξυγόνο στερούνται σώμα είναι επίσης ένα εξαιρετικό μέρος για να ξεκινήσετε. Εμείς απλά πρέπει να είμαστε υπομονετικοί, ευγενικοί με τους εαυτούς μας και πρόθυμοι να δοκιμάσουν.

Για την πρακτική γνώση και συναίσθηση σωστά, πρέπει να κόψει μέσα από ένα είδος ονειροπόληση ποιότητα στο μυαλό μας. Συχνά ασχολούμαστε με κάποια δραστηριότητα - ιππασία το μετρό, την οδήγηση ενός αυτοκινήτου, που έχει μια επαγγελματική συνάντηση - αλλά το μυαλό μας είναι κάπου αλλού, έχασε σε μια ονειροπόληση. Αν κοιτάξετε άνθρωποι που κάθονται σε ένα λεωφορείο ή στο τρένο, μπορείτε να δείτε συχνά αυτή η ποιότητα στα μάτια τους. Είτε είμαστε μια ευχάριστη ή δυσάρεστη ονειροπόληση, είμαστε κόβοντας όλα αυτά με την πρακτική της γνώσης και συναίσθησης.

Η αφυπνισμένη μυαλό είναι ευκρινείς και καθαρές. Μερικές φορές η πύλη για να μπορεί να είναι μια εμπειρία ερεθισμό, ή ακόμα και σοκ - δεν είναι εντελώς αντίθετα ξυπνήσει ξαφνικά από ένα όνειρο. "Θεέ μου, είμαι στο μετρό εδώ. Αυτό είναι ένα ανθρώπινο περπάτημα είναι κοντά με το ένα πόδι και ένα φλιτζάνι ... και μια ισχυρή μυρωδιά ». Ξαφνικά έχουμε γίνει εντελώς παρόντες με ό, τι είναι στην πραγματικότητα γύρω μας - αν είναι ευχάριστο ή όχι. Σε αυτές τις στιγμές, είναι σαν ο κόσμος μας μας συγκλονίζει και μας ξυπνήσει με ένα είδος αιχμηρή άκρη.

Ο κόσμος μας μπορεί να μας ξυπνήσει, επίσης, σε ένα ήσυχο και απατηλό τρόπο. Θα μπορούσαμε να παρατηρήσετε τις λεπτομέρειες του ένα όμορφο λουλούδι, ή το υπέροχο άρωμα από ένα αρτοποιείο καθώς περπατάμε με την αφηρημάδα για την ταραγμένη οικονομία μας.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μια τακτική και επαναλαμβανόμενη πρόσκληση για να φέρει την προσοχή μας πίσω στην παρούσα στιγμή και να σχετίζονται με ό, τι είναι ακριβώς μπροστά μας. Η άσκηση mindfulness αναγνωρίζει απλώς την πρόσκληση να είναι παρόντες, και να είναι πρόθυμοι να αποδεχθούν την πρόσκληση, όταν πρόκειται.

Στην βουδιστική παράδοση, μια σύσταση για την εξάσκηση mindfulness είναι να κλίνει σε αιχμηρή άκρη του - έτσι ώστε δεν είμαστε παρασυρθεί σε πηγαίνει πίσω στον ύπνο, πίσω στην ονειροπόληση μας. Είναι σαν την ταινία "The Matrix" - το κόκκινο χάπι ή το μπλε χάπι - κάποιος θα μας ξυπνήσει και ο άλλος θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε στον κόσμο του ονείρου. Θέλουμε να πάμε πίσω σε εκείνη την ονειροπόληση, ή θέλουμε να ξυπνήσετε; Όταν γινόμαστε ενήμεροι για αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είμαστε ξυπνήσει σε ένα παράδεισο.

Είναι αυτός ο κόσμος ένας παράδεισος; Λοιπόν, ναι και όχι, έτσι δεν είναι; Εξαρτάται από τη στάση μας. Αλλά το θέμα είναι, ότι δεν είναι μια βαρετή παράδεισο, όπου τα πάντα είναι τέλεια και έρχεται εύκολα. Είναι μια απότομη παράδεισο, με τα άκρα και σαφήνεια. Είναι ζωντανή και οδυνηρή.

Κατά την αναζήτηση για να δείτε αν κάποιος έχει εκπαιδευτεί στη γνώση και συναίσθηση, ευκρίνεια και εγρήγορση είναι το σήμα για να ψάξουν για - περισσότερο από έναν ευχάριστο, κατανεμημένες-out ποιότητας στο οποίο αγαπούν όλοι, αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς γιατί. Mindfulness είναι η πρακτική πυρήνα του βουδιστικές διδασκαλίες, αλλά μπορεί να ασκηθεί από οποιονδήποτε - και έχει ένα πλεονέκτημα.

Για να διερευνήσει περαιτέρω την πρακτική αυτή, εδώ είναι βασικές οδηγίες από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε πριν από λίγο καιρό.

Ως συνήθως, όλα τα σχόλια είναι ευπρόσδεκτα.

Ακολουθήστε David στην ιστοσελίδα του , facebook , twitter ή youtube )