(Αρχικά στο Huffington Post με 10/10/11)

Όταν ασκούμαστε διαλογισμού γνώσης και συναίσθησης, ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατηρούμε είναι πως un-είμαστε προσεκτικοί. Είναι σαν να πηγαίνεις πίσω στο γυμναστήριο και συνειδητοποιώντας πόσο έξω από το σχήμα που έχουν γίνει. Μπορεί πραγματικά να είναι λίγο ενοχλητικό. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί, «Δεν ξέρω για αυτό το πράγμα διαλογισμό", επειδή στο πρώτο μας ως επί το πλείστον παρατηρήσετε πως εκτός συγχρονισμού είμαστε.

Μερικοί άνθρωποι παίρνουν απογοητευμένοι αμέσως, αλλά αυτό είναι πραγματικά ένα εξαιρετικό μέρος για να ξεκινήσετε - ακριβώς σαν να πηγαίνεις στο γυμναστήριο με μικρή κοιλιά κατσαρόλα μας και στερούνται οξυγόνου-σώματος είναι επίσης ένα εξαιρετικό μέρος για να ξεκινήσετε. Εμείς απλά πρέπει να είμαστε υπομονετικοί, είδος στους εαυτούς μας και πρόθυμοι να δοκιμάσουν.

Για να ασκήσετε mindfulness σωστά, πρέπει να κοπεί με ένα είδος ονειροπόληση ποιότητα στο μυαλό μας. Συχνά είμαστε επιδίδεται σε ορισμένες δραστηριότητες - ιππασία το μετρό, την οδήγηση ενός αυτοκινήτου, που έχει μια επαγγελματική συνάντηση - αλλά το μυαλό μας είναι κάπου αλλού, έχασε σε μια ονειροπόληση. Αν κοιτάξετε άνθρωποι που κάθονται σε ένα λεωφορείο ή στο τρένο μπορείτε να δείτε συχνά αυτή την ποιότητα στα μάτια τους. Είτε είμαστε μια ευχάριστη ή δυσάρεστη ονειροπόληση, είμαστε κόβοντας όλα του ότι με την πρακτική γνώση και συναίσθηση.

Το ξύπνησε το μυαλό είναι ευκρινείς και καθαρές. Μερικές φορές η πύλη να μπορεί να είναι μια εμπειρία ερεθισμό, ή ακόμα και σοκ - δεν είναι εντελώς αντίθετα ξυπνά ξαφνικά από ένα όνειρο. «Θεέ μου, είμαι στο μετρό εδώ. Αυτό είναι ένα ανθρώπινο περπάτημα είναι κοντά με το ένα πόδι και ένα κύπελλο ... και μια ισχυρή μυρωδιά ". Ξαφνικά έχουμε γίνει εντελώς σήμερα με ό, τι είναι στην πραγματικότητα γύρω μας - αν είναι ευχάριστο ή όχι. Σε αυτές τις στιγμές, είναι σαν ο κόσμος μας μας συγκλονίζει και μας ξυπνά με ένα είδος αιχμηρή άκρη.

Ο κόσμος μας μπορεί επίσης να μας ξυπνήσει σε μια ήσυχη και γοητευτική τρόπο. Θα μπορούσαμε να παρατηρήσετε τις λεπτομέρειες μιας όμορφο λουλούδι, ή το νόστιμο μυρωδιά από ένα αρτοποιείο καθώς προχωράμε από αφηρημάδα για προβληματική οικονομία μας.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει μια τακτική και επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να φέρει την προσοχή μας πίσω στην παρούσα στιγμή και αφορούν σε ό, τι είναι ακριβώς μπροστά μας. Πρακτική συναίσθηση αναγνωρίζει απλώς την πρόσκληση αυτή να είναι παρόντες, και είναι πρόθυμος να αποδεχθεί την πρόσκληση, όταν πρόκειται.

Στην βουδιστική παράδοση, μια σύσταση για την άσκηση mindfulness είναι να κλιθεί στην αιχμηρή άκρη του - έτσι ώστε δεν είμαστε παρασυρθεί σε πηγαίνει πίσω στον ύπνο, πίσω σε μας ονειροπόληση. Είναι σαν την ταινία "The Matrix" - το κόκκινο χάπι ή το μπλε χάπι - ένα θα μας ξυπνήσει και ο άλλος θα μας επιτρέψει να συνεχίσουμε στον κόσμο του ονείρου. Θέλουμε να πάμε πίσω σε εκείνη την ονειροπόληση, ή δεν θέλουμε να ξυπνήσουμε; Όταν γινόμαστε ενήμεροι για αυτό, δεν σημαίνει αναγκαστικά είμαστε ξυπνήσει σε έναν παράδεισο.

Είναι αυτός ο κόσμος ένας παράδεισος; Λοιπόν, ναι και όχι, σωστά; Εξαρτάται από τη στάση μας. Αλλά το θέμα είναι, δεν είναι μια βαρετή παράδεισο, όπου τα πάντα είναι τέλεια και έρχεται εύκολα. Είναι μια μεγάλη παράδεισος, με άκρες και σαφήνεια. Είναι ζωντανή και οδυνηρή.

Όταν ψάχνει να δει αν κάποιος έχει εκπαιδευτεί σε mindfulness, την οξύτητα και την εγρήγορση είναι το σήμα για να εξετάσει - περισσότερο από μια μακάρια, σε απόσταση-έξω ποιότητας στην οποία αγαπούν όλοι, αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς γιατί. Mindfulness είναι η πρακτική πυρήνας της βουδιστικής διδασκαλίας, αλλά μπορεί να ασκηθεί από οποιονδήποτε - και έχει ένα πλεονέκτημα.

Για να διερευνήσουν περαιτέρω αυτή την πρακτική, εδώ είναι οι βασικές εντολές από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε λίγο πίσω.

Ως συνήθως όλα τα σχόλια είναι ευπρόσδεκτα.

Ακολουθήστε τον David στην ιστοσελίδα του , facebook , twitter , ή το youtube )